16-01-10

Belgische pedofiel uitgewezen

Belgische pedofiel uitgewezen uit Québec

  • De Standaard, zaterdag 09 januari 2010
  • Bron: belga
  • Auteur:oom

De 33-jarige Luikenaar Vincent Raphaël Duval is woensdag naar België uitgewezen. In juli 2008 werd de Belg in Montreal veroordeeld tot 20 maanden gevangenisstraf voor ontvoering en seksuele aanrakingen van een minderjarig meisje van 13 jaar dat hij op internet had leren kennen. Dat heeft een Canadese website gemeld.

Duval werd op 2 januari in vrijheid gesteld. Hij bleef onder het toezicht van de Canadese grenspolitie tot zijn uitwijzing naar België woensdag. Eén van de agenten escorteerde hem op de vlucht tot in zijn land van afkomst, bericht de website ruefrontenac.com.

Vincent Raphaël Duval werd in juni 2008 gearresteerd in een hotel in Montreal in het gezelschap van een minderjarige van 13, die hem uit eigen wil had ontmoet.

Aan de ontmoeting was druk mailverkeer voorafgegaan. In enkele maanden tijd werden zowat 3.000 mails uitgewisseld. In het begin van die correspondentie via internet had het meisje voorgewend dat zij 26 jaar was. Intussen waren ze verliefd geworden. Duval wilde met zijn geliefde intrekken in een amish-gemeenschap van Ontario.

Duval werd schuldig bevonden aan zes aanklachten, onder meer aanrakingen, seksuele contacten en ontvoering van een kind, aldus de Canadese website.

18:38 Gepost door boeykens in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: belgische pedofiel uitgewezen |  Facebook |

Commentaren

'De pedofiel als vijand nummer een' 'De pedofiel als vijand nummer een' schreef Pieter Sabel
in De Pers.nl van 7 januari 2010.
Sabel doet er een hele uitleg over de heksenjachten op 'pedofielen' maar vergeet er aan toe te voegen dat de pers zelf verantwoordelijk is voor die heksenjachten.
Zo werd Marcel Vervloesem, vlak na de onthulling van de kinderpornozaak Zandvoort met de bijna 90.000 slachtoffertjes, via een paar verhaaltjes in de vlaamse pers van 'vroegere folteringen en verkrachtingen' beschuldigd en gedurende 10 jaar lang als een 'zelfverklaarde kinderpornojager', 'pedofiel', 'laffe kindermisbruiker' en 'geesteszieke' aan de schandpaal genageld.
Tegelijkertijd werd de kinderpornozaak Zandvoort in de doofpot gestopt zonder dat de kinderpornoproducenten en kindermisbruikers werden opgespoord en vervolgd.
Op het gerechtshof te Antwerpen verdwenen er, zoals de Hoge Raad voor de Justitie erkende, zelfs 7 kinderporno-cd-roms uit de zaak Zandvoort die de Koning (die ze van de Werkgroep Morkhoven kreeg) er door de toenmalige christendemocratische justitieminister Tony Van Parys voor onderzoek had laten overhandigen.

Een beetje hypocrisie kan geen kwaad maar 'trop est trop'...

--------------

Pieter Sabel:

'Pedofielen zijn de laatste tijd binnen en buiten de publiciteit onderwerp van een ware heksenjacht. Websites publiceren namen, adressen en foto’s, roepen op tot zelfmoord onder pedofielen, de Partij voor de Vrijheid wil een door de overheid ingestelde schandpaal; het zijn paria geworden, pedoseksuelen en pedofielen. We zitten er niet eens meer mee in onze collectieve maag, we kotsen ze uit.
Was het in de jaren zeventig nog bespreekbaar, inmiddels is een klopjacht ontstaan op pedofielen (zij met een seksuele voorkeur voor kinderen) en pedoseksuelen (zij die die seksuele voorkeur tot uitvoering brengen).
Tot in de jaren negentig was pedofilie in verschillende gradaties bespreekbaar.
En toen werd Marc Dutroux gearresteerd, in 1996. De Belg bleek zes meisjes ontvoerd en verkracht te hebben, vier van hen werden vermoord.
Dutroux was een katalysator. Het beeld over pedofilie en pedoseksualiteit was al aan het kantelen, de tolerantie bleek ook niet zo best. In 1978 kon een pedofiel met zijn verhaal en foto een interview geven. Na Dutroux was dat definitief voorbij.’
De zaak-Dutroux zorgde, samen met enkele andere zedenzaken, voor een hausse aan publiciteit en (valse) beschuldigingen. De informatie over mogelijke pedofilie kwam niet alleen sneller tot ons, dankzij het internet wist iemand binnen een paar muisklikken wie volgens de makers van de website beter niet in de buurt van kinderen konden komen. Politiek werd het onderwerp van bespreekbaar een taboe – in 2002 werd seksueel contact van een meerderjarige strafbaar met iemand van jonger dan zestien. Daarvoor was het twaalf.
Pedofilie is in de publieke beeldvorming meer dan een taboe, het is misdaad.
Tegen de stroom in werd eind mei 2006 de Partij voor Naastenliefde, Vrijheid en Diversiteit opgericht – beter bekend als de ‘pedopartij’, omdat in het partijprogramma staat dat privébezit van kinderporno toegestaan moet worden, en seksuele contacten met kinderen vanaf twaalf niet strafbaar zouden moeten zijn. Ondanks onderzoeken die aantonen dat minderjarigen daar blijvende schade van overhouden, overigens. Nederland was wereldwijd voorpaginanieuws, en ons eigen land was te klein voor alle protesten. De partij hoopt genoeg steunverklaringen te krijgen om in 2011 met de Tweede Kamerverkiezingen mee te doen. Maar makkelijk zal het niet worden. ‘Onze boodschap is moeilijk te verkondigen in het huidige klimaat’, zegt voorzitter Marthijn Uittenbogaard.
Maar hoe los je het probleem op? Pedoseksualiteit is strafbaar, maar ook moordenaars en andere criminelen krijgen een tweede kans. Deskundigen zijn het er in elk geval over eens dat de hevige protesten geen zin hebben.'

Lees meer op:

Gepost door: Morkhoven | 16-01-10

De commentaren zijn gesloten.